Afgelopen weekend reisde ik samen met Isandria af naar Enschede. Dankzij de barre weersomstandigheden werd het een langere roadtrip dan gepland. We waren niet de enigen met vertraging Tot een uur na aanvang van de workshop kwamen er nog mensen aan. We misten daarom het eerste stukje van de workshop waarin Hossam uitlegde dat er eigenlijk maar één ritme is in de oriëntaalse dans, waarbij hij steeds een klein deel veranderde waardoor weer een ander ritme tevoorschijn kwam.
Daarna nam Serena het over met een warming-up. We waren met zo’n 50 personen schat ik en de zaal zat best vol. Gelukkig kon Helia een iets grotere zaal regelen waar we daarna naartoe verhuisden. Serena is grappig, vrolijk, een degelijke docent en ze legt helder uit. Hossam begeleide stukken op darbukka zodat we elk deel meerdere keren na elkaar konden oefenen. De choreografie was op het nummer ‘Pictures of my beloved’ van het album Faddah. Mijn favoriete deel van de workshop was het vragenkwartiertje aan het einde. Hossam nodigde ons uit om vragen te stellen, wat we natuurlijk met beide handen aangrepen. Hossam zat op de praatstoel en gaf veel uitleg over wat hij van de huidige buikdanstrends en muziek vindt. In het kort gezegd was dat niet positief, maar hij wist het zo te brengen dat hij niemand specifiek noemde.
De voorstelling die avond was in een knusse theaterzaal met prachtige muurschilderingen. Het eerste deel van de voorstelling bestond uit optredens van Helia, Petra en een leerlingengroep met meisjes in de leeftijd 5-8 schat ik zo. De groepsdans van de meisjes was ontzettend leuk om te zien. Van Helia’s optredens genoot ik het meeste van de Perzische dans omdat haar gezicht daarbij tot leven kwam en ze veel contact maakte met het publiek. Petra liet een mooie vertolking zien van een klassiek nummer in een prachtig blauw kostuum. Zowel Petra als Helia doen de opleiding van 18 maanden bij Hossam Ramzy. Na de pauze namen Hossam en Serena het over. Hossam met verbluffende staaltjes percussie, eerst op de darbukka en daarna op de riq. Zijn talent voor percussie is fenomenaal, als had hij met een luciferdoosje op het podium gestaan dan had hij er nog een nummer van tien minuten op kunnen spelen. Serena danste vier nummers, drie in klassiek Egyptische stijl en één baladi. Als ik mocht kiezen, had ik graag nog twee andere stijlen gezien, bijvoorbeeld saidi. Gevoelsmatig leken de drie raqs sharqi nummers op elkaar, allen met uitmuntende expertise en techniek gedanst.
Als finale kwamen Hossam en Serena samen op het podium voor een geïmproviseerde drum solo. Ontzettend leuk om naar te kijken en het was duidelijk dat ze er beiden plezier in hadden. Hun liefde voor muziek en voor elkaar straalde er van af.
Workshop zondag
Gelukkig konden we uitslapen op zondag, om twaalf uur begonnen we met een workshop waarin we een drum solo choreografie leerden op een nummer van Sabla Tolo cd 2 met een groot variatie aan ritmes. Hossam’s uitleg hierover was verhelderend en de bewegingen van Serena vielen daardoor mooi op hun plaats. Ik had het gevoel dat zowel de leerlingen als Hossam wat vermoeider was dan op zaterdag. Zijn uitspraak ‘That was terrible. Once more’ kwam regelmatig terug. Serena leek daarentegen onvermoeibaar. Ook ik was vermoeid van de vorige dag en vond het lastiger om deze choreografie te leren, misschien ook omdat het een drum solo was. Ook vandaag lukte het om de choreografie binnen de tijd te leren en ook Hossam was tevreden met het resultaat.. Het vragenuurtje was korter dan zaterdag, maar net zo leuk. Daarna was het tijd voor de terugreis naar Utrecht
Nabrander
Wat heb ik geleerd dit weekend? Een aantal nuttige tips over het uitbeelden van de muziek in de dans. Twee choreografieën. Hossam Ramzy’s kijk op de wereld. Serena’s stijl van choreograferen. Iets wat een andere leerling noemde is me ook bijgebleven: Als het de bedoeling is dat we leren om muziek te interpreteren, waarom leren we dan een choreografie?
Voor mijzelf is het antwoord dat we met een choreografie een voorbeeld hebben gekregen hoe muziek geïnterpreteerd kan worden. Tegelijkertijd denk ik dat Serena’s gebruik van voetenwerk en combinaties nuttig is om te zien wat er allemaal mogelijk is. De Reda-achtige passen maakten het wel lastiger om in de muziek te zinken, omdat je hersencapaciteit al in beslag genomen werd door de choreografie. Ik heb erg van deze workshop genoten en zou het zo weer doen omdat de prachtige muziek en Serena’s prettige manier van lesgeven me goed bevielen. Complimenten voor helia voor de organisatie van dit weekend!
Meer weten over Hossam? Lees
dit artikel op allesoverbuikdansen.nl of bezoek
zijn website.
Auteur
